 |
|
|
|
De praktijk
Huisarts Thijs Backus werkt in het gezondheidscentrum samen met drie collega-huisartsen, vier doktersassistentes, een receptioniste. Verder zijn in het centrum gevestigd een tandartsenpraktijk, een vestiging van de Jeugd Gezondheids Zorg, een consultatiebureau, twee maatschappelijk werkers, een sociaal psychiatrisch verpleegkundige, een diabetesverpleegkundige, een COPD-verpleegkundige, een diëtiste, een praktijk voor fysiotherapie en twee zorgconsulenten.
Wat is uw voorgeschiedenis?
“Ik heb in Nijmegen gestudeerd en heb daar ook de huisartsenopleiding gedaan. Ik ben in 1987 afgestudeerd. Mijn vrouw had werk in Den Haag. Ik heb toen op een advertentie geschreven en ben aangenomen. Ik ben hier in 1988 begonnen. In die beginperiode waren er nog maar drie gezondheidscentra in Den Haag en we werden met argusogen bekeken.”
Wat vindt u leuk aan het vak?
“De populatie in het gezondheidscentrum is voor 90 % allochtoon. Dat blijft boeien! Elke dag is anders. Natuurlijk zijn er regelmatig taalproblemen, maar gelukkig hebben we ook veel ondersteuning. Iedere week komt er een Turkse tolk, we hebben twee allochtone zorgconsulenten en een Marokkaanse en een Surinaamse doktersassistente. Daarnaast hebben we ondersteuning van twee allochtone SPV-ers van Parnassia en twee maatschappelijk werksters, dus alles bij elkaar aardig wat hulptroepen. We leren veel van elkaar en hebben ook voor mensen met psychische problematiek wat te bieden.
Cultuur
Wat mij intrigeert is dat iedereen zijn eigen cultuur heeft. En als je écht probeert de mensen goed te begrijpen, dan zijn de verschillen helemaal niet zo groot als vaak gedacht wordt. Het allerleukste vind ik het werken in teamverband. We zijn hier met vier huisartsen en we zijn allemaal anders, complementair aan elkaar.”
En wat vindt u minder leuk aan het vak?
“Het is heel hard werken, dan heb soms aan het einde van de dag een gevoel van: hè, hè, gelukkig het is volbracht. Maar we hebben een vrij unieke manier gevonden om de patiëntenstroom te sturen: telefonische triage door de huisarts zelf in plaats van door de assistente. Mensen mogen alleen een afspraak met ons maken door tussenkomst van een arts. Iedereen die een afspraak wil maken wordt dus teruggebeld. Vaak hebben de mensen een vraag maar laten ze zich niet zo gauw geruststellen door een assistente. Ze willen uitleg door een dokter.”
Wat zijn voor u de sterke kanten van het MCH?
“Ik vind het een prima ziekenhuis. De specialisten zijn relatief gemakkelijk te bereiken voor overleg. Ik merk dat ze ook hun best doen om het contact te onderhouden.”
En de minder sterke kanten?
“Ik heb jarenlang heel veel last gehad met het laboratorium dat niet is staat was om de patiëntgegevens op NHG gecodeerde wijze aan te leveren. Dat betekende dat ik erg veel tijd kwijt was aan het met de hand invoeren van labuitslagen. Dat is een ingewikkelde en inconsistente manier van verwerken. Maar gelukkig is het MCH recentelijk toch overgegaan op het nieuwe systeem.
Verder zijn de wachttijden voor sommige specialisten erg lang: vooral voor Dermatologie en Interne. We verwijzen alleen als het echt moet en zo nodig maken we gebruik van het “formulier voor verkorte toegangstijd”, dat kan tegenwoordig ook met het Zorgdomein (een elektronische verbinding met het MCH waarmee patiëntgegevens kunnen worden uitgewisseld, red.).”
Wat zijn uw wensen en/of zorgen voor de toekomst?
“Mijn zorg is: de commercialisering binnen de gezondheidszorg. Mijn wens is: dat ik een keer zie hoe het Zorgdomein aan de andere kant werkt. Nodig eens een club huisartsen uit en laat zien hoe het gaat als er een patiënt binnenkomt!”
terug
